Wat is Peppol?

Peppol is geen overheidssite of app.

Het is een privaat netwerk, opgericht door een vereniging in Brussel: OpenPeppol AISBL.

Via dat netwerk kunnen bedrijven elektronische facturen naar elkaar sturen, zonder e-mail of papier. Klinkt modern en efficiënt, toch?

Maar achter dat “gemak” schuilt iets veel groters: Een privaat beheerd financieel ruggengraatnetwerk dat binnenkort verplicht wordt voor iedereen.

België: verplicht vanaf 2026

Vanaf 1 januari 2026 moeten alle Belgische ondernemingen via Peppol factureren. Papieren facturen of pdf’s zijn dan verleden tijd.

Elke factuur moet via één van de toegelaten Access Points het Peppol-netwerk binnen. Wie dat niet doet, kan zijn facturen simpelweg niet meer verzenden of laten erkennen.

Wat begon als een “vrijwillig systeem” is dus uitgegroeid tot wettelijke dwang beheerd door een privaat orgaan.

Wie zit erachter?

Peppol werd oorspronkelijk gefinancierd door de Europese Commissie als tijdelijk project. Toen het project afliep, besloot men het niet in handen van de EU te houden, maar het over te dragen aan een privaat netwerk: OpenPeppol.

Dat netwerk bepaalt vandaag: wie mag deelnemen, wie Access Points mag aanbieden, en wie toegang krijgt tot het systeem.

België (net als andere landen) heeft een contract met OpenPeppol ondertekend. Geen wet, geen stemming in het parlement – gewoon een administratieve overeenkomst.

Wie trekt er aan de touwtjes?

In de bestuursraad en werkgroepen van OpenPeppol zitten:

Vertegenwoordigers van grote IT-bedrijven (SAP, IBM, Basware, Pagero, enz.), enkele overheidsambtenaren uit verschillende lidstaten, en consultants met belangen in digitale boekhoud- en belastingsoftware.

Samen bepalen ze hoe het netwerk werkt, wie toegang krijgt en welke technische standaarden gelden. Niemand van hen is democratisch verkozen.

Van project naar verplichting

2008: EU start het project “Pan-European Public Procurement Online”.

2012: het project wordt geprivatiseerd onder de naam OpenPeppol AISBL.

2014–2019: Europese landen beginnen Peppol te gebruiken voor overheidsfacturen.

2026: België verplicht Peppol voor alle bedrijven.

In amper 15 jaar is een technisch experiment uitgegroeid tot de enige toegelaten toegangspoort tot het Belgische factuursysteem.

Waarom is dit bedenkelijk?

1. Geen parlementaire goedkeuring. Niemand heeft hierover gestemd. De macht kwam via contracten, niet via wetten.
2. Private macht, publieke verplichting. Je bent verplicht iets te gebruiken dat eigendom is van een privévereniging.
3. Gegevensmacht. Al je facturen passeren via tussenpartijen die gecertificeerd zijn door OpenPeppol. Ze hebben toegang tot routing- en transactiegegevens.
4. Afhankelijkheid. Zonder Peppol en zonder Access Point-provider kan je in de toekomst zelfs geen factuur meer versturen.

Volgende stap

Koppeling aan digitale ID en BTW-systeem.

De EU werkt aan VAT in the Digital Age (ViDA), waarbij Peppol ook de basis wordt voor real-time belastingrapportering.

Dat betekent: elk bedrijf en elke transactie onder live toezicht.

Wat men niet vertelt

Peppol zegt zelf: “Wij slaan geen facturen op.”

Dat klopt, maar dat is slechts half waar. Ze beheren wel de routering: wie met wie communiceert, wanneer, en via welk pad.

Dat maakt het netwerk een centrale schakelaar voor alle economische activiteit. Eén storing, één misbruik, of één besluit op Europees niveau en miljoenen bedrijven zitten vast.

Verbonden met wie?

Peppol is gelinkt aan:

• De Europese Commissie (DG Taxud, DG Connect)
• De CEF eDelivery-infrastructuur
• De OECD (die wereldwijd real-time tax reporting promoot)
• Grote softwarebedrijven die winst maken op deze verplichte digitalisering.

Het is een samensmelting van overheid en technologiebedrijven, zonder duidelijke scheiding tussen commercieel belang en publiek toezicht.

De stille machtsovername

Vandaag zegt men: “Het gaat enkel over facturen.”

Morgen wordt het: “Ook betalingen en rapporteringen.”

Overmorgen? “Alles wat financieel beweegt.”

Wat begon als een handig hulpmiddel, kan eindigen als een volledig controlesysteem dat elk bedrijf (en uiteindelijk elke burger) in één digitaal raster plaatst.

Conclusie

Peppol is niet zomaar software.

Het is de nieuwe digitale poort waar straks alle geldstromen doorheen moeten.

Gemaakt door een privaat orgaan, opgedrongen door de overheid, en gekoppeld aan internationale IT-lobby’s.

Gemak is nooit gratis. Wie de poort beheert, beheert de toegang tot het economische leven zelf.

Dank aan Johnny Verkuringen